Wat is er aan de hand, M Ross? (Boeket-blast vinyl)

What’s the Matter, M Ross?, het derde album van de eigenzinnige M Ross Perkins, vindt onze held op een innerlijke reis, waarbij hij het transcendente en existentiële verkent met zijn meest lyrisch confessionele album tot nu toe. Het is een plaat die aankondigt dat multi-instrumentalist Perkins thuishoort in de singer/songwriter-zeitgeist die heeft gezweefd voor MJ Lenderman en Waxahatchee, terwijl het dient als een kanaal voor optimisme.

Gecomponeerd, uitgevoerd en volledig opgenomen door Perkins in zijn studio in Dayton, OH, is What’s the Matter… zowel het meest gestripte als het meest uitgebreide binnen zijn drieluik van albums. De koptelefoonsymfonieën bewegen met een weloverwogen, verfijnde sophisticated, terwijl de teksten nieuw terrein verkennen, de camera wegdraaien van de 'butterscotch revue' en hem op een spiegel richten. "De ijkpunten van psych-pop blijven: flarden van Nilsson zijn er nog, maar ook Gram Parsons en Jonathan Richman. Als je geografie wilt toewijzen aan What’s the Matter, M Ross?, dan is het album evenzeer Laurel Canyon als Big Pink, meer het stadje Woodstock dan het festival. Perkins is een zelfstandige (late-periode) Teenage Fanclub met George Harrisons spirituele gevoel van innerlijke zwerflust."

Jonathan Richman zei ooit: 'Poëzie, als je ervan houdt, werkt het zich een weg in je gesprekken en in alles wat je doet.' Perkins' nieuwe album is rijk aan de poëzie van creatie en leven, wat een omslagpunt aangeeft in hoe hij muziek schrijft en creëert. Dat eindresultaat is te horen in de leadtrack van het album, 'Hey Man/Hey Self', een nummer dat Perkins' kenmerkende oor voor een kosmische pophook combineert met het contemplatieve.

'Ik ben een filter voor rauwe ervaring', legt Perkins uit. Het is een gedachte die een venster biedt op zijn artistieke proces, dat evolueerde tussen zijn Karma Chief-debuut en What’s the Matter, M Ross? Hij vervolgt: 'De schrijver legt de ene hand op het universum — de kale draad — en legt [de andere hand] op de schouder van het menselijke wezen, de luisteraar/de lezer, en fungeert gewoon als een kanaal tussen een of andere ongedistilleerde realiteit die verteerbaar wordt door dit filter van mijn bewustzijn.'"

Uiteindelijk begrijpt What’s the Matter, M Ross? dat een kanaal een tweerichtingsverkeer is. Perkins hoopt dat zijn luisteraars die transformerende kracht delen. 'Tijdens het schrijven, opnemen, tijdens het doen van vocalen en zingen, waren er momenten, in elk van die stadia... dat ik dacht aan [mensen zoals] die kerel die naar me toe kwam in Lexington en me vertelde dat [mijn liedjes] hem echt hielpen', zegt Perkins. 'Alles wat ik doe terwijl ik die vocal aan het knippen ben, was het kanaliseren van [hem]... om hem te vertellen dat alles goed komt... Ik sloot mijn ogen en hield jou in gedachten terwijl ik dit lied zong, wetende dat het iets voor je zou doen... Die kerel gaat [dit album] horen en heeft geen idee dat wat hij hoort letterlijk mij is die naar hem zingt.'"