Walk Right In (VMP - E142)

Terwijl blueswetenschappers debatteren over zijn leeftijd ten tijde van zijn overlijden (sommigen zeggen 107 en anderen beweren 96), is één feit waar: in zijn lange leven veranderde Gus Cannon de evolutie van Amerikaanse rootsmuziek. Maar in vergelijking met zijn bijdrage kennen maar weinigen zijn naam. Het album is in feite een van de zeldzaamste bluesalbums die ooit op vinyl hebben bestaan. De oorspronkelijke oplage van niet meer dan 500 exemplaren werd bijna volledig verspreid in 1963 binnen het grootstedelijk gebied van Memphis. Het heeft jarenlang bestaan in een schemerwereld van zeldzame albums en obscure banjoblues — een genre met vandaag de dag een nog kleinere markt dan de toch al kleine markt van toen. De nummers hier, plus een paar optredens op bluescompilaties, ronden zijn korte oeuvre af. Met dat unieke Venn-diagram was de muziek van Gus Cannon begrijpelijkerwijs voor niemand een prioriteit voor een heruitgave. Tot nu. 

Walk Right In vertegenwoordigt een anomalie in bluesalbums; het legt niet alleen het spel van Gus Cannon vast, maar bevat ook zijn doorlopende commentaar over hoe hij de nummers vond en wat ze voor hem betekenen. Hij vertelt zelfs wat grappen. Het is niet zomaar een studioalbum: deze 30 minuten leggen vast hoe het moet hebben geklonken om Cannon te horen op de hoek van Beale en Second. Dit is niet zomaar een heruitgave. Het is een oprechte poging om de vlam van de herinnering aan Gus Cannon een tweede eeuw lang brandend te houden, een kans om zijn nalatenschap nog iets langer te laten voortduren.