Vol. 3

In het discours rond nieuwe albums van bijzondere, werelden bouwende artiesten kan de zinsnede "een grote stap voorwaarts" vaak een knipperend rood waarschuwingssignaal zijn. Je weet dat je tegen je wil ergens naartoe wordt getrokken. Traagheid is een verschrikkelijk iets. Het is hier fijn.

Zeker, het feest is nog niet voorbij? JJULIUS' Vol. 3 album is een grote stap voorwaarts, of een stap omhoog, uit de duistere kelder van de voorgaande twee delen. Er is geen tijd om te acclimatiseren. Een tengere viool pakt je bij de hand en trekt je in de pastorale bounce van "Brinna ut", dat, ondanks de betekenis ("Opbranden"), dat soort blinde positiviteit en warm buikgevoel creëert dat minder cynische mensen misschien vinden in zelfhulpseminars. Voor ons zijn er platen als deze. En, traagheid of niet, Vol. 3 heeft charme als een balsem.

JJULIUS-platen zijn altijd aangekomen als meteoren van een andere planeet, een indruk die wordt versterkt door het feit dat ze zijn getiteld als verzamelingen van artefacten. En terwijl Vols. 1 en 2 die opmerkelijke zweem van duisternis droegen, heeft Vol. 3 die schaduw (bijna!) afgeworpen, met elementen van disco ("Dödsdisco") en
dream-pop ("Etopisk hallucination") toegevoegd aan zijn eeuwige favorieten Arthur Russell, African Head Charge en The Fall.

Beschikbaar op 7 maart 2025.