Op een dag

Beginnend met 2023’s One Day, en vervolgens Another Day, is Someday de derde in een gepland vierdelig project, even ambitieus in omvang als het met de Polaris Prize bekroonde The Chemistry of Common Life of 2014’s crimineel ondergewaardeerde Glass Boys. Met een vloeiendheid die alleen kan komen van een kwart eeuw werk, bewegen de nummers op deze losjes verbonden albums zich tussen de ondraaglijke intimiteit van simpelweg bestaan in de wereld, en de grote, soms ruïneuze stromingen van die wereld. Op Someday heeft Fucked Up een delicate balans gevonden, gericht op de innerlijke werking van mensen voor wie het leven ofwel vreselijk onaardig is geweest, of veel te lang veel te aardig, ten koste van een onzichtbare ander. Gezien de talloze manieren waarop de band door de jaren heen verwachtingen heeft overtroffen, is het misschien niet zo verrassend dat een van hun beste platen van de afgelopen jaren in de kern deze gezamenlijke inspanning heeft om zin te geven aan wat we aan het worden zijn—en, geen gemakkelijke antwoorden vindend, in plaats daarvan te zitten met het afsluitende titelnummer van het album, en het stille uitzicht op een toekomst die misschien nooit zal komen:

Op een dag zal het allemaal logisch zijn/ Op een dag zal het allemaal logisch zijn/ Ik zal een plek vinden waar ik thuishoor/ En blijven tot het tijd is om naar huis te gaan