No Home Record

Met een carrière die bijna vier decennia beslaat, is Kim Gordon een van de meest productieve en visionaire kunstenaars die vandaag de dag actief zijn. Als medeoprichter van de legendarische Sonic Youth heeft Gordon over de hele wereld opgetreden, samenwerkend met vele van de meest opwindende figuren uit de muziek, waaronder Tony Conrad, Ikue Mori, Julie Cafritz en Stephen Malkmus. Meest recentelijk trekt Gordon de weg op met Body/Head, haar betoverende samenwerking met kunstenaar en muzikant Bill Nace. Ondanks de uitputtende aard van haar cv, is het meest betrouwbare aspect van Gordons muziek misschien wel de weerstand tegen formules. Nummers ontdekken zichzelf terwijl ze zich ontvouwen, elk voert een test uit van de mogelijkheden en grenzen van het medium. Haar beheersing is verbazingwekkend, maar Gordons artistieke nieuwsgierigheid blijft de drijvende kracht achter haar muziek.

Het is logisch dat dit 'Amerikaanse idee' (zoals Gordon zegt op de geagiteerde rocktrack 'Air BnB') van het kopen van utopie de plaat doordringt, aangezien nergens dit fenomeen duidelijker is dan in Los Angeles, waar Gordon werd geboren en onlangs terugkeerde na verschillende levens aan de oostkust. Het was een verhuizing die werd veroorzaakt door een aantal seismische verschuivingen in haar persoonlijke leven en speelt ongetwijfeld een rol in No Home Record's fascinatie voor vergankelijkheid. Het album opent met het rusteloze 'Sketch Artist', waar Gordon zingt over 'dromen in een tent' terwijl de muziek sluit en overslaat als landschap door een autoraam. 'Even Earthquake', misschien wel het meest rechttoe rechtaan nummer van de plaat, belichaamt deze stemming; Gordons stem trilt als aquarel: 'Als ik voor je kon huilen en beven / Ik zou voor je wakker liggen / Ik heb zand in mijn hart voor jou,' gitaarakken vloeien in elkaar over terwijl ze uitbloeden over een onstabiele pagina. Van voor tot achter is No Home Record een expertoperatie in het onheilspellende. Je luistert niet alleen naar Gordons muziek; je ervaart het.