New York Dolls (Remastered 2LP 180g 45rpm vinyl)

De extraverte mix van houding, energie en opzichtigheid die uit het titelloze debuut van de New York Dolls stroomt, is op de albumhoes in volle omvang te zien. Dit 1973 album, dat het vijftal afbeeldt in hun kenmerkende flash-and-trash-kleding en in drag-uiterlijk, schrikte een aanzienlijk aantal potentiële luisteraars af, terwijl het de aandacht trok van een aanzienlijk publiek dat de band herkende voor wat het was: tijdgeestpioniers die hielpen bij het ontwikkelen van de punk- en glamrockbewegingen.

Door Rolling Stone uitgeroepen tot het 301ste grootste album aller tijden en door Mojo tot het 49de grootste album aller tijden, krijgt New York Dolls een langverwachte audiophile behandeling op Mobile Fidelity's genummerde editie 180g 45RPM 2LP-set. Deze verzamelbare versie, afkomstig van de originele mastertape, geperst bij Fidelity Record Pressing in Californië en gehuisvest in een Stoughton-gatefoldhoes, is de eerste keer dat de carrièrebepalende verklaring van de groep in audiophile kwaliteit kan worden ervaren.

Verre van het koesteren van de ruwe elementen die met de punkscene werden geassocieerd, profiteert New York Dolls van scherpe productie onder leiding van niemand minder dan Todd Rundgren. Hoewel meer gewend aan het werken met veel hoogwaardigere muzikanten, begreep Rundgren — gegrepen door de charisma en coolheid van de New York Dolls, zo niet hun instrumentale benadering — de esthetiek van het ensemble volledig. Hij legde vast wat er in de Record Plant in New York City gebeurde met een scherpe mix van live-on-the-floor-gevoel, rauwe authenticiteit en professioneel inzicht. 

Op Mobile Fidelity's definitief klinkende heruitgave kun je die facetten en ook belangrijke details, dynamiek en texturen horen met voorheen onvoorstelbaar inzicht. Rundgren bewaarde royale hoeveelheden grit, vuil en vet, terwijl hij de rauwe muziek voorzag van verhoogde niveaus van scheiding, stevigheid en impact die elke baanbrekende opname verdient. Zijn visie strekt zich uit tot het introduceren van gekozen accenten — barpianonoten, Moog-synthesizerpassages, Buddy Bowser's toeterende saxofoons — die bijdragen aan de aantrekkingskracht van de nummers zonder de primaire architectuur te verstoren.