Magisch Drankje

Magic Potion, het vierde album van de Black Keys, is een spectaculair gestripte set van stiekem melodieuze, blues-doorweekte rock, geconcocteerd in de kelderstudio van drummer Patrick Carney in Akron, Ohio. Gitarist-zanger Dan Auerbach beschikt over een meeslepende, voor zijn jaren gekwetste stem en een benadering van leadgitaar die zowel wild expressief als uiterst bondig is. De autodidact Carney, die deze nummers verankert, kan schrijvers dwingen om 'heavy' terug te brengen in het rockcriticus-lexicon als een serieus prijzenswaardige term. De Black Keys behouden een punkachtige beknoptheid in hun vastberaden doe-het-zelf-geluid; ze zijn even eenzijdig in hun idiosyncratische oproeping van de elektrische Mississippi-blues als artiesten als wijlen Junior Kimbrough en R. L. Burnside, zoals de Ramones dat waren voor de rock-'n-roll van de vroege jaren zestig. Er is echter niets hoogdravends of ironisch afstandelijks aan hun stijl; het is allemaal zweet, oprechtheid en zoveel branie als Carney's kelder toelaat.