Kijk over de Nijl

De Franse componist Sylvain Carel begon zijn carrière met het graven in klassiekers als Dvorak en Holst, en ontwikkelde zich logischerwijs tot een prog-liefhebber. Opgetogen door de uitgestrekte klanken van Van Der Graaf Generator en King Crimson, dook hij dieper in kosmische krautrockers als Amon Düül en Tangerine Dream. Zijn Strat-rockende 20 leidden hem naar studiowerk als begeleider en schrijver voor andere artiesten, en uiteindelijk naar het ontwikkelen van zijn eigen visie. Met een vroege liefde voor de ARP-synthesizer was het een natuurlijke stap naar soundtracks en suggestieve soundscapes. Dit leidde tot een serieuze studie van Musique Assistée par Ordinateur (computerondersteunde muziek), en Carel bouwde zijn eigen studio om al zijn ideeën te huisvesten.

Carel vulde zijn hoofd ook met de geluiden van de wereld, reisde naar Afrika, India en het Midden-Oosten, en al deze invloeden stroomden over in zijn eerste solo-LP die in 1982 werd uitgebracht, veelzeggend getiteld Look Over the Nile. Zoals de meeste gewilde privépersingen heeft het album een bedrieglijk eenvoudige hoes, die een rijk, bijna mystiek tapijt van geluiden verbergt dat tijd, plaats of golven (nieuw? oud? de zeeën?) overstijgt. Carel blijft tot op de dag van vandaag symfonische ambient-werken creëren, maar Look Over the Nile is misschien wel zijn mooiste roes.