Faye Webster

"Webster verkent thema's van verschillende relaties via haar sombere melodieën, en pakt het idee van alleen droevige liedjes schrijven aan door haar 'droevigste lied' tot nu toe te schrijven. Op een manier voelt de plaat als een volwassenwording voor de singer-songwriter in haar perfect samengestelde moment, dat zeker zal leiden tot grotere en betere dingen." (NYLON)

"Faye Webster zit vol met weelderige bluegrass-geluiden, met veel slide-gitaar en het occasionele trillen van een viool, waar Websters breekbare stem doorheen fladdert als die van een jongere Natalie Prass." (W Magazine) "... een zielvol aanbod sterk geïnspireerd door de country- en westernmuziek die ze opgroeide luisterend." (Pitchfork) "Haar zelfgetitelde plaat zal fans winnen over het muzikale spectrum vanwege zijn linksgeoriënteerde benadering van folk. Webster is een levenslange student van country-western songwriting en Americana-geluid (haar moeder speelt viool; haar grootvader is een bluegrass-gitarist). Maar ze accentueert haar eigen melodieën met subtiele funk-flourishes. Haar stem raakt een zoete plek ergens tussen bluegrass-krachtpatser Alison Krauss, Natalie Prass en Tennis's Alaina Moore, wiens lichte stemmen over elke melodie glijden." - (VICE) #8 album van 2017 (Gorilla vs. Bear)